از خلافت الهی تا وراثت الهی یادمان استاد علی آهی
319 بازدید
تاریخ ارائه : 4/19/2015 10:18:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

استاد آیت الله حاج میرزا علی آهی شخصیتی بود که بیش از 7 دهه خون دل خورد تا آنچه در مدح و شعر اهل‌بیت(ع) جاری می‌شود کلام قرآن و عترت باشد.

قرآن کریم حقیقت حیات انسان را با عنوان خلافت الهی تبیین می‌کند و این مسیر هم به وراثت الهی ختم می‌شود.

بهشت را به وارثان الهی می دهند "یرثون الفردوس " و این یعنی پایان کار مومنین ، وراثت الهی است  و وارث الهی  کسی است که در محور قرآن و عترت حرکت کند 

شخصیتی همچون استاد حاج علی آهی بیش از 7 دهه خون دل خورد تا آنچه جاری و ساری می‌شود کلام قرآن و عترت باشد.

ما نباید توهم تقید و دینداری داشته باشیم زیرا قرآن می‌فرماید در بازنگری خودتان ببینید که آیا خلیفه و وارث خدا هستید یا نه.

آنچه مرحوم آهی برای آن خون دل می‌خورد و تلاش می‌کرد تثبیت این حقیقت بود که چه کسی می‌تواند خلیفه و وارث خدا شود. قرآن می‌فرماید کسی به این مقام می‌رسد که زندگی او در توحید عدل نبوت و امامت و معاد محوری خلاصه شود. بر این اساس مداحی و شاعری نیز باید مطابق امر و نهی الهی باشد.

دغدغه مرحوم میرزاعلی آهی این بود که می‌گفت من برای خدا چه کرده‌ام؟

آهی به هیچ سرمایه ادبی مملکت و شاعری اهانت نکرد اما حرف او این بود که آن واژه‌ای سروده شود و خوانده شود که خدا و اولیای الهی آن را می‌پسندند. حجت‌الاسلام خادمیان تصریح کردک ما باید مراقب باشیم که مبادا بعد از یک عمر زندگی وارث شهرت و شهوت باشیم که هر چقدر این دو مزد دهند اما مانند خودشان تاریخ مصرف کوتاهی دارند. آهی دنبال این بود که وارث خداوند و انبیاء و اولیای الهی شود. وی از حاج علی آهی به عنوان شیخ‌المادحین و بزرگ روضه خوان اهل‌بیت(ع) یاد کرد و افزود: مرحوم آهی به دنبال این نبود که وارث فلان سبک و مکتب باشد بلکه می‌گفت من می‌خواهم وارث مکتب پیامبر(ص) و آل او باشم و آنچه در شعر من موج می‌زند مردم را به یاد آنها بیندازد. وی با اشاره به دغدغه مرحوم آهی برای سرودن اشعار درست و مطابق با آیات و روایات گفت: مرحوم آهی تاکید داشت و از من می‌خواست اگر مصرعی از اشعارم مخالف با آیات و روایات و کلام معصومین است آنها را حذف کنم. آهی ثابت کرد که می‌شود هزاران بیت در عظمت اهل‌بیت(ع) سرود اما از الفاظی چون می و شراب، جام و عیش و نوش و چنین الفاظی استفاده نکرد. این سخنران هیئات مذهبی اظهار داشت:

مرحوم آهی به همه شعرا و مداحان احترام می‌گذاشت اما تاکید داشت اگر می‌خواهید ائمه را با شعر معرفی کنید باید بر محور قرآن و عترت باشد. او روزگاری این حرف را زد که این همه هجمه علیه شیعه نبود او می‌دانست روزگاری می‌رسد که دشمنان شیعه برخی سروده‌های ما را متمسک وهن ما کنند.

امام صادق علیه السلام فرمود : من بیزارم از کسی که مرا ارباب بنامد 

و لذا آهی فریاد می زد  امامان را ارباب نخوانید

وقتی از امام صادق علیه السلام  درباره "عشق" سوال کردند فرمود :قلوب خلت عن (من) ذکر الله " دل هایی که از یاد خدا خالی شده است .

آهی فریاد می زد از واژه عشق در اشعار آیینی استفاده نکنید زیرا مطرود اهل البیت علیهم السلام است مانند مرحوم علامه مجلسی که فرمود واژه عشق زییبنده متون دینی نیست و مرحوم حاج شیخ عباس قمز رحمت الله علبهما نیز فرمود اگر عشق معنای خوبی داشت امام سجاد سید العاشقین می شد در حالی که در هیچ فراز از دعاهای صحیفه یجادیه و مانند آن از واژه عشق استفاده نشده و آهی معلم این معارف بود 

حجت‌الاسلام خادمیان نوش آبادی تاکید کرد: مرحوم حاج علی آهی با هیچ کس مشکلی نداشت سختگیری او برای این بود که می‌گفت مداح و منبری‌ای برنده است که بگوید مجلس و منبرم میراث انبیاء و اولیاست. وی یکی دیگر از ویژگی‌های مرحوم آهی را عدالت وی دانست و گفت: او از آیت‌الله میلانی نقل می‌کرد که سفارش کرده اگر قرار است کسی بر منبر بنشیند یا مداحی کند حتما باید عدالت داشته باشد زیرا او با ذهن مردم سروکار دارد همانطور که برای امام جماعت این شرط لازم است.حجت‌الاسلام خادمیان با بیان اینکه دغدغه مرحوم آهی این بود که شعر دروغ نسراییم و مدح و روضه دروغ نخوانیم گفت: آهی دنبال نام، مکتب و شعر خود نبود او می‌گفت من نمی‌خواهم دروغ بسرایم زیرا فردا باید در قیامت پاسخگو باشم. او به معاد اعتقاد داشت و دغدغه مکتب اهل‌بیت(ع) را داشت و به خاطر این بسیار مراقب بود.